Maar soms mag ik een uitzondering maken, bij deze dus.
Ik heb een zoon, grote zoon, lieve zoon en deze doet al jaren vrijwilligerswerk bij De Opkikker.
En als moeder zijnde ben ik daar heel erg trots op.
Want we hebben ons rugzakje vol en toch kan hij dit werk aan.
Door de brand in ons huis, een aantal jaren geleden, heb ik geen (baby)foto's meer van hem, in huis.
Maar voor zijn 18e verjaardag had ik hem een fotoboek gegeven met...tuurlijk, zijn leventje met foto's.
Van couveusekind af.
Wat ben ik blij dat hij dat boek overal mee naartoe sleept.
Deze stuurde hij van de week op:
En een paar van de Opkikkerdagen.
Let wel....het was een 7 maands kind.Moet je hem nu zien.In het midden:
Helikoptervluchten verzorgen(hij staat verscholen achter de wenkelwiek)
Een paar van de vele vele impressies waaraan hij met hart en ziel meewerkt.
