Wat een naam.
Maar ook...wat een werk.
Een hart buigen van een ijzeren klerenhanger, dat was te doen.
De kerstballen eraan rijgen ging ook redelijk.
Maar op het laatst zorgen dat alles in elkaar haakte en toch op een hart bleef lijken....de ene bal na de andere sneuvelde.
Nou ja...een stuk of 4 of 5 maar, maar toch hé.
Uiteindelijk de bovenkant maar weer met een strik/lint afgewerkt.
En ik kan echt niet mooi strikken en dat lint vond ik ook niet zo mooi.
Maar ach....het resultaat hangt nu in de keuken bij het raam en tis toch wel leuk geworden.
Voorlopig ben ik door de ballen heen, kan geen bal meer zien.
Maar ik zeg nooit.....nooit.
Ik heb nog niet op het zoldertje van de schuur gekeken.
(Klik op de foto's voor een vergroting)